• Η Κίνα και ο κόσμος
    Οποιοσδήποτε είχε επισκεφθεί την Κίνα στις αρχές της δεκαετίας του 1990 θα μπορούσε να σας πει ότι όλα αυτά είναι πολύ καινούργια. Πράγματι, αυτή δεν είναι ψεύτικη εντύπωση: τα στατιστικά δείχνουν το ίδιο. Γύρω στο 1990, η Κίνα ήταν μικρό ψάρι στο παγκόσμιο εμπόριο. Οι εξαγωγές των Ηνωμένων Πολιτειών και της Γερμανίας ήταν σχεδόν δέκα φορές περισσότερες. Αλλά το 2009, η Κίνα έγινε ο μεγαλύτερος εξαγωγέας του κόσμου ˙ είναι επίσης ο δεύτερος μεγαλύτερος εισαγωγέας. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Η θεαματική είσοδος της Κίνας στην παγκόσμια εμπορική σκηνή ήταν μία από τις τελευταίες πράξεις της οικονομικής μεταρρύθμισης της.
    Περισσότερα... // Σχολιάστε
  • ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΕΙΝΑΙ ΣΚΛΑΒΟΠΑΖΑΡΟ Η ΚΑΛΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ;
    Ωραία παπούτσια για τρέξιμο! Δεν σας κάνουν όμως να νιώθετε, έστω λίγες, ενοχές;  Αρκετές πολυεθνικές έχουν κατηγορηθεί ότι εκθέτουν εργάτες σε αναπτυσσόμενες χώρες σε κακές συνθήκες εργασίας. Για παράδειγμα, η Nike είναι συχνός στόχος τέτοιων κατηγοριών. Για να δούμε ένα μόνο ιδιαίτερα καλό παράδειγμα, ο Jonah Peretti, ένας δραστήριος σπουδαστής του ΜΙΤ, επωφελήθηκε από μια προσφορά της Nike για να δημιουργήσει ειδικά παπούτσια για τον ίδιο. Με τα δικά του λόγια:     Όταν είδα την πανηγυρική διακήρυξη της Nike περί ελευθερίας στη δημιουργία και τον ισχυρισμό της ότι «αν θέλετε να γίνει σωστά, κάντε το μόνοι σας», δεν μπορούσα παρά να σκεφτώ τους ανθρώπους που συνωστίζονται στα εργοστάσια της Ασίας και της Νότιας Αμερικής, δηλαδή εκείνους που κατασκευάζουν στην πραγματικότητα τα παπούτσια της Nike. Για να προκαλέσω τη Nike, παρήγγειλα ένα ζευγάρι παπούτσια ειδικά για εμένα με την επιγραφή «κάτεργο» (sweatshop).
    Περισσότερα... // Σχολιάστε
  • ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ
    Η γνώση μόνο μπορεί να φέρει την σωστή κριτική και από αυτήν αποκαθίστανται οι σωστές σχέσεις εμπιστοσύνης. Το κράτος έχει λοιπόν ιερό καθήκον να δίνει με απλό τρόπο στοιχεία στον κάθε πολίτη για να μπορεί αυτός να κρίνει σωστά. Μέχρι σήμερα το κράτος μας δημοσιεύει περιληπτικά οικονομικά ή κοινωνικά στοιχεία ή αναλυτικότερα σε πίνακες λαβύρινθους στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ, τα οποία ο απλός πολίτης δεν μπορεί να προσεγγίσει και πολλές φορές δεν μπορεί να καταλάβει. Ας απλουστεύσουμε λοιπόν την πληροφόρηση του πολίτη. Πρώτα απ’ όλα είναι γνωστό ότι το κράτος έχει σε όλη την επικράτεια εκατοντάδες (ή χιλιάδες) καταστήματα όλων των δραστηριοτήτων όπως׃  εφορίας, πολεοδομίας, υγιεινής, πρόνοιας, αστυνόμευσης, εκπαίδευση υγείας, υποδομών κλπ. Κάθε κατάστημα λειτουργεί στην περιφέρειά του για να παράγει έργο είτε κοινωνικό είτε οικονομίας. Το κάθε κατάστημα του κράτους έχει βιβλίο (στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ πλέον) πρωτοκόλλου και καταγράφει (τουλάχιστον έχει την υποχρέωση) την εξέλιξη  της υπόθεσης του κάθε πολίτη. Επίσης το κάθε κατάστημα έχει έξοδα λειτουργίας του για μισθους, ενοίκια, αγορές υλικών, συντήρηση, κατανάλωση ενέργειας κλπ. Πρέπει λοιπόν κάθε κρατικό κατάστημα να γνωρίζει τι έξοδα κάνει κάθε έτος και τι όφελος έχει η κοινωνία και το ίδιο το κράτος από το κάθε κατάστημα. Είναι ηθικό, τίμιο και πρέπει να γίνει υποχρεωτικό κάθε κατάστημα να δημοσιεύει για κάθε χρόνο τα πεπραγμένα του, όπως κάνει κάθε σοβαρή επιχείρηση. Δηλαδή να δημοσιεύει όλα τα έξοδά του, τα έσοδα που εισέπραξε για λογαριασμό του κράτους, τον αριθμό των πολιτών που εξυπηρέτησε ή όχι, για διάφορες δραστηριότητες. Οι πολίτες και διαβάζουν και καταλαβαίνουν και έχουν έμπειρη κρίση.
    Περισσότερα... // Σχολιάστε
  • ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ…. ΝΑ ΤΟΚΙΖΟΝΤΑΙ
    Οι εργαζόμενοι (και ασφαλισμένοι) του κόσμου καταθέτουν κάθε μήνα για 30-40 χρόνια τις ασφαλιστικές τους εισφορές σε ανάλογα ταμεία. Τα ταμεία αυτά ή άλλοι φορείς, διαφορετικά σε κάθε κράτος, διαχειρίζονται τα χρήματα των εισφορών είτε πληρώνοντας συντάξεις παλαιών συνταξιούχων ή να εκμεταλλεύονται με κέρδη ή ζημίες ,όταν αυτά περισσεύουν. Τα χρήματα αυτά αναμφισβήτητα ανήκουν στους συνταξιούχους με την ελπίδα ότι  στον συνταξιοδοτικό τους βίο θα έχουν εξασφαλίσει μία βιώσιμη σύνταξη. Δεν κρίνουμε στο παρόν αν το σύστημα εισφορών και συντάξεων είναι επαρκές και δίκαιο. Είναι όμως χρυσός κανόνας της ελεύθερης αγοράς, όποιος διαθέτει χρήματα για αξιοποίησή τους, από  άλλους, να λαμβάνει ένα τόκο. Ένα ελάχιστο τόκο έστω 1%. Οι εισφορές των εργαζομένων επιβάλλεται να λαμβάνουν τον τόκο αυτόν, ο οποίος θα υπολογίζεται για όσα χρόνια  παραμένουν οι εισφορές σε χέρια τρίτων. Δηλαδή για  παράδειγμα για 35 έως την ημέρα της σύνταξης και για τα υπόλοιπα χρόνια μέχρι αποβίωσης του δικαιούχου, οπότε το συσσωρευμένο κεφάλαιο μειώνεται μηνιαίως κατά το ποσόν της μηνιαίας σύνταξης. Και βέβαια σταδιακά για τις επόμενες γενιές οι εισφορές επιβάλλεται να κατατίθεναι σε τραπεζικό δεσμευμένο και εγγυημένο από το Κράτος λογαριασμό, ώστε τον τόκο να τον πληρώνουν οι Τραπεζίτες με αποτέλεσμα αντί των Κρατών να επιβαρύνονται οι Τραπεζίτες οι οποίοι έτσι και αλλιώς ζητούν δάνειο από το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
    Περισσότερα... // Σχολιάστε

 

Ξεφυλλίστε το προηγούμενο τεύχος

Ξεφυλλίστε την εφημερίδα στην έντυπη μορφή. Μπορείτε να την αποθηκεύσετε σε μορφή pdf και να δημιουργήσετε το δικό σας ηλεκτρονικό αρχείο.

Προβολή