Αντισυνταγματικές διατάξεις του Συντάγματος

Η διάταξη του άρθρου 4 παράγραφος 1 του Συντάγματος «οι ΄Ελληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου» είναι η πρώτη διάταξη των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και επιπλέον περιλαμβάνεται και στις ελάχιστες μη αναθεωρητέες διατάξεις του Συντάγματος. Συνεπώς, κάθε συνταγματική διάταξη, που έρχεται σε αντίθεση με αυτόν τον υπέρτερο κανόνα «Οι ΄Ελληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου» είναι ανίσχυρη και δεν τυγχάνει εφαρμογής. Τέτοιες ανίσχυρες συνταγματικές διατάξεις είναι και αυτές του άρθρου 86 του Συντάγματος περί της ποινικής ευθύνης υπουργών και υφυπουργών της κυβέρνησης, όπως ισχύει σήμερα σύμφωνα με το Ψήφισμα της Ζ΄ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων, κατόπιν της σχετικής πρότασης του Ευάγγελου Βενιζέλου, συνταγματολόγου, που παρά τη συνταγματική επιταγή «Οι ΄Ελληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου», καθιερώνουν διαφορετικούς όρους και προϋποθέσεις για την ποινική ευθύνη υπουργών και υφυπουργών σε σχέση με την ποινική ευθύνη των υπόλοιπων Ελλήνων. Κατ’ ακολουθία, η Βουλή δεν δικαιούται να στερεί την αρμοδιότητα των Ελλήνων δικαστών και εισαγγελέων για την άσκηση ποινικής δίωξης κατά υπουργών και υφυπουργών, οι οποίοι υπόκεινται, όπως οι υπόλοιποι ΄Ελληνες πολίτες, στις συνήθεις διατάξεις περί ποινικής ευθύνης και παραγραφής αδικημάτων και οφείλουν να δικάζονται για τα αδικήματά τους στα κανονικά δικαστήρια.
Επομένως, δεν χρειάζεται ιδιαίτερη συνταγματικά αναθεώρηση για την κατάργηση του άρθρου 86 του Συντάγματος (αλλά και του ν.3126/2003) που άλλωστε, παρά τις μεγαλόστομες εξαγγελίες των κομμάτων εξουσίας, δεν πρόκειται να συμβεί για ευνόητους λόγους. Αφού όμως τα πάντα στη νομική είναι θέμα ερμηνείας, η ανεξάρτητη δικαστική εξουσία ερμηνεύοντας αυθεντικά το Σύνταγμα μπορεί κάλλιστα να υιοθετήσει την ανωτέρω ερμηνεία περί αντίθεσης του άρθρου 86 στην υπέρτερη συνταγματική διάταξη του άρθρου 4 παράγραφος 1, αλλά και στο γενικότερο πνεύμα του. Να θυμίσουμε ακόμη την ιστορία του Γερμανού μυλωνά, που αδικούμενος από τον ισχυρό χωροδεσπότη είπε με νόημα και ενδόμυχη ελπίδα: «Yπάρχουν Δικαστές στο Βερολίνο!…» Στην Αθήνα υπάρχουν; Και αν υπάρχουν,
τολμούν; Γιατί δεν χρειάζεται ιδιαίτερη συνταγματική αναθεώρηση που, παρά τις μεγαλόστομες εξαγγελίες των κομμάτων, δεν πρόκειται να συμβεί για ευνόητους λόγους.

 

ΤΩΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΞΙΝΟΥ ΚΑΙ ΙΩΑΝΝΗ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ Δ.Ν.

Αφήστε μια απάντηση