ΠΕΡΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ

Οι φόροι και η διάθεση τους πρέπει να ικανοποιούν το Δημόσιο αίσθημα και να γνωρίζει κάθε φορολογούμενος στο εκκαθαριστικό του, που πήγαν οι φόροι που πλήρωσε και μέσω του INTERNET  τι συγκεκριμένες δαπάνες κάλυψαν.

Οι φόροι εισπράττονται από το Κράτος, τις Περιφέρειες ή Δήμους και είναι η Άμεση Φορολογία που είναι εμφανής και επιβάλλεται συνήθως από την Νομοθετική Αρχή του Κράτους και η ΕΜΜΕΣΗ φορολογία που υπάρχει μέσα στην τιμή του προϊόντος, που πρέπει πλέον να γίνει εμφανής και να αναγράφεται ξεχωριστά σε κάθε συσκευασία.

Οι φόροι, από ποιους πολίτες ή φορείς εισπράττονται και ποιο σκοπό καλύπτουν πρέπει να είναι ξεκάθαροι και πάγιοι και μόνο το ύψος αυτών μπορεί να τροποποιηθεί από την Νομοθετική Αρχή, η οποία μπορεί να επιβάλει έκτακτη φορολογία, λόγω ειδικών συνθηκών, αλλά μόνο προσωρινά.

Αφορολόγητο δεν υπάρχει.

Απαλλαγή φόρων μπορεί να αποφασίζει η Νομοθετική Αρχή είτε για μικρά εισοδήματα, είτε για δημιουργούς και παραγωγούς νέων προϊόντων, είτε για επανεπένδυση κερδών στην ίδια περιοχή, είτε για κέρδη που διανέμονται σε εργαζομένους, ή ομάδες πολιτών με ειδικές ανάγκες.

ΑΜΕΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ – ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Α. ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

 

Η φορολογία του συνόλου της κοινωνίας για συντάξεις καταργείται  και επιτρέπεται μόνο, κατόπιν απόφασης ειδικών κοινωνικών επιτροπών, όταν υπάρχουν συγκεκριμένα ελλείμματα κάλυψης συντάξεων, ξεχωριστά σε Δήμους, Περιφέρειες, Κράτος.

Αντί φορολογίας ή αυξημένων εισφορών, για τους νέους εργαζομένους, οι συντάξεις τους θα καλύπτονται από μία μικρή μηνιαία εισφορά, των ιδίων, η οποία θα κατατίθεται σε δεσμευμένο Τραπεζικό προσωπικό λογαριασμό, εγγυημένο από το Κράτος,

Όπως περιγράφεται στο κεφάλαιο Κοινωνική Ασφάλιση, είναι ένα νέο ασφαλιστικό σύστημα στο οποίο ο κάθε εργαζόμενος, μπορεί να τριπλασιάζει το τελικό ποσό που κατάθεσε για σύνταξη, με τον τόκο της Τράπεζας (ελάχιστο επιτόκιο 2%).

Το μεσοδιάστημα (25-30 χρόνια) οι υπάρχοντες συνταξιούχοι και οι παλαιότεροι εργαζόμενοι που δεν είναι δυνατόν να τους καλύψει ολοκληρωτικά το νέο συνταξιοδοτικό σύστημα, καλύπτουν τις δαπάνες των συντάξεων τους, από διάφορες πηγές όπως:

Α) Εισφορές των ιδίων των παλαιότερων εργαζομένων.

Β) Αποθεματικό των Ταμείων τους (τα οποία με το νέο σύστημα δεν χρειάζονται)

Γ) Εξόφληση υποχρεώσεων του Κράτους προς τα Ταμεία και επιστροφή σε αυτά κάθε ποσού ή περιουσίας, που υφάρπαζε από τα Ταμεία για άλλους σκοπούς.

 

Τα επιστρεφόμενα από το δημόσιο χρήματα δεν  προέρχονται από φορολογία αλλά από εκποίηση κρατικού πλούτου.

Β.ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΚΑΛΥΨΗ ΔΑΠΑΝΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΜΙΣΘΩΝ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

Οι Κρατικές, Περιφερειακές και Δημοτικές υπηρεσίες εξυπηρετούν το σύνολο της κοινωνίας και οι εργαζόμενοι τους εργάζονται για τον σκοπό αυτό.

Είναι λοιπόν φυσικό τους μισθούς τους, να πληρώνει το σύνολο της κοινωνίας και μάλιστα αναλογικά ως προς το βαθμό όχλησης απασχόλησης των υπηρεσιών αυτών, από άτομα ή επιχειρήσεις.

Ένας γενικός και ελάχιστος φόρος αναλογικά  επί των εσόδων, μισθωτών και επιχειρήσεων, μπορεί να καλύπτει τους μισθούς και τις δαπάνες λειτουργίας όλων των υπηρεσιών.  Δεν μπορεί ωστόσο, να υπερβαίνει το 5% των εσόδων από κάθε πηγή.

Ο φόρος αυτός, γεννά και την αμφίδρομη σχέση πολιτών και παρεχομένων υπηρεσιών, και δίνει εύκολα την δυνατότητα υπολογισμού των δαπανών των υπηρεσιών, με αποτέλεσμα  ο στοχευμένος αυτός φόρος να μπορεί να μειωθεί σε ένα οργανωμένο και αποτελεσματικό κράτος ή να αυξηθεί σε  ένα σπάταλο Κράτος.

Οι αυξομειώσεις του φόρου αυτού μπορεί να γίνονται ανά Δήμο, Περιφέρεια και Κράτος ξεχωριστά μετά από αιτιολογική αλλά υποχρεωτική έκθεση κοινωνικών επιτροπών σε όλα τα επίπεδα.

Ο φόρος αυτός δεν μπορεί να διατεθεί για άλλους σκοπούς και καταβάλλεται αυτόματα με κάθε πράξη και εκκαθαρίζεται ετησίως.

Γ. ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ

Το Κράτος σε όλους τους πολίτες του υποχρεούται να παρέχει :

1)        Επαρκείς και ασφαλείς για την υγεία πάγιες εγκαταστάσεις και εξοπλισμό, όπως Ιατρεία- Κέντρα Υγείας – Νοσοκομεία.

Οι δαπάνες κατασκευής τους επιστρέφονται στο Κράτος σε βάθος χρόνου από τα έσοδα λειτουργίας τους.

Οι μονάδες υγείας λειτουργούν αυτόνομα με τιμολόγιο των υπηρεσιών της η κάθε μία, και διαχειρίζονται από Διοίκηση στην οποία συμμετέχει η Περιφέρεια ή ο Δήμος αλλά κυρίως το προσωπικό τους.

Τα έσοδά τους εισπράττονται από κάθε πολίτη, ο οποίος διαθέτει ατομική καρτέλα, στην οποία καταγράφονται οι εισφορές του, που έχουν κατατεθεί σε έντοκο δεσμευμένο και εγγυημένο από το Κράτος έντοκο Τραπεζικό Λογαριασμό, από τον οποίο πληρώνει ο καθένας τις δαπάνες υγείας του.

Το Κράτος  καλύπτει τις ελλειμματικές καρτέλες (όταν οι δαπάνες υγείας είναι μεγαλύτερες των εισφορών) και εισπράττει τις πλεονασματικές καρτέλες μετά θάνατον (όταν οι εισφορές είναι μεγαλύτερες των δαπανών υγείας).

2)        Λεπτομερής και υποχρεωτική αλλά δωρεάν περιοδική προληπτική ιατρική με ενήμερο βιβλιάριο, η οποία θα μειώσει ασθένειες, θανάτους και δαπάνες υγείας.

3)        Κάλυψη δαπανών υγείας για χρόνιες ασθένειες.

Η κάλυψη των δαπανών αυτών θα προέρχεται κυρίως :

1)        Από φόρους ρύπανσης της ατμόσφαιρας, νερών και εδάφους σε αυτούς που προξενούν την ρύπανση.

2)        Από φόρους σε τυποποιημένα προϊόντα, τα οποία περιέχουν ουσίες που βλάπτουν την υγεία.

 

3)        Από αποζημιώσεις του Κράτους ή των Κατασκευαστών για κακοτεχνίες που γίνονται αιτία ατυχημάτων.

4)        Από μακρόχρονους χαμηλότοκους δανεισμούς του Κράτους για κατασκευές υποδομών υγείας που αποσβένονται από τα ίδια τα ιδρύματα.

Δ)  ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ – ΑΣΦΑΛΕΙΑ

Οι πάσης φύσεως επιχειρήσεις χρειάζονται για να αναπτυχθούν ένα ανάλογο     κοινωνικό επίπεδο μόρφωσης – πολιτισμού και ασφάλειας.

Είναι λογικό λοιπόν να εισφέρουν για τις κοινωνικές δαπάνες που αφορούν τους κλάδους αυτούς, που σημαίνει ότι θα φορολογούνται για τους σκοπούς αυτούς τα κέρδη τους κατά  15%, ποσοστό που θα εξαρτάται από τις αποφάσεις της εκάστοτε εκλεγμένης Νομοθετικής Αρχής του Κράτους και θα αφορά όμοια όλο το Κράτος.

Ε) ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ.

Για την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας ενός Κράτους, αλλά και για την περιβαλλοντική προστασία  της ίδιας της κρατικής περιουσίας, πρέπει να επιβάλλεται ένας φόρος, μόνο για τους σκοπούς αυτούς, τον οποίο καθορίζει η εκάστοτε εκλεγμένη Νομοθετική Αρχή του Κράτους για όλη την Κρατική Επικράτεια.

ΣΤ)  ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΑΣΘΕΝΕΣΤΕΡΩΝ

Για να εξασφαλίσουν όλοι οι πολίτες ένα ανεκτό βιοτικό επίπεδο και μία αντισταθμιστική συμπαράσταση, όπου οι άνισες υπηρεσίες κυρίως του Κράτους αλλά και Περιφερειών και Δήμων, προσφέρουν περισσότερα σε γεωγραφικά τμήματα της Επικράτειας ή σε ομάδες της κοινωνίας, το Κράτος ή οι Περιφέρειες και οι Δήμοι πρέπει να εξισορροπούν τις ανισότητες και να εξασφαλίζουν ανεκτό βιοτικό επίπεδο όλων των πολιτών με έμμεσους φόρους σε είδη πολυτελείας (μεγαλύτεροι φόροι) και μη αναγκαία είδη (μετριότερους φόρους) τους οποίους διαθέτουν αποκλειστικά για τους σκοπούς αυτούς.

Οι παραπάνω φόροι μπορεί να επιβάλλονται και από το Κράτος, αλλά και από Περιφέρειες ή Δήμους ανάλογα με τις συνθήκες της κάθε περιοχής.

Οι φόροι αυτοί καταβάλλονται και αποδίδονται άμεσα.

Ζ) ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ.

Για να αναπτυχθεί μία κοινωνία και μάλιστα οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις της, εκτός από τις κοινωνικές υποδομές τις οποίες αναλύσαμε σε άλλα κεφάλαια, απαιτούνται  και τεχνικές υποδομές κατασκευών, επικοινωνιών, πληροφόρησης, κλπ.

Αυτές οι υποδομές θα αποτελέσουν το κίνητρο ανάπτυξης και αύξησης του πλούτου των κοινωνιών συνολικά και όχι μόνο των ολίγων.

Τις δαπάνες λοιπόν αυτές είναι λογικό να τις αναλάβουν κυρίως οι ίδιες οι επιχειρήσεις καταβάλλοντας τους παρακάτω φόρους :

1)        Το ΦΠΑ με συντελεστές που ορίζει η εκάστοτε Νομοθετική Αρχή.

2)        Φόρο επί κεφαλαίων στάσιμων που δεν επενδύονται για μεγάλο χρονικό διάστημα.

3)        Φόρο σε κάθε μορφή χρηματοπιστωτικής συναλλαγής.

4)        Φόρο επί των μερισμάτων (εισοδημάτων) που έχουν οι επιχειρηματίες ως άτομα από τις επιχειρήσεις τους.

Τυχόν δάνεια για την κάλυψη δαπανών κατασκευής υποδομών Ανάπτυξης θα καλύπτονται από τους φόρους αυτούς.

Δαπάνες υποδομής είναι και οι επιδοτήσεις που δίνει για παραγωγικούς σκοπούς το Κράτος.

Ο ΦΠΑ εισπράττεται και αποδίδεται ΑΜΕΣΑ.

  

ΕΜΜΕΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ

Η φορολογία σε είδη μαζικής κοινωνικής κατανάλωσης που είναι απαραίτητα για την εξασφάλιση μιας ανεκτής επιβίωσης, καταργείται.

΄Εμμεσοι φόροι επιβαρύνουν μόνο προϊόντα πολυτελείας και αναγκαία για την επιβίωση, και μόνο για το σκοπό υποστήριξης ασθενέστερων ομάδων πολιτών και αντισταθμιστική συμπαράσταση σε μειονεκτούντες από την άνιση μεταχείριση από το Κράτος, Περιφέρεια ή Δήμους.

Τα προϊόντα και η φορολόγησή τους μπορούν να καθορίζονται από τη Νομοθετική Αρχή του Κράτους αλλά και να συμπληρώνονται από τις Περιφέρειες και Δήμους σύμφωνα με τις τοπικές ιδιαιτερότητες.

 

ΘΕΜΑ : ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

Οι εισφορές που καταβάλλονται για συντάξεις είναι ένα από τα μεγαλύτερα Κρατικά ή Παγκόσμια Κεφάλαια.

ΟΧΙ μόνο δεν τα διαχειρίζονται αυτοί στους οποίους ανήκουν (μελλοντικοί συνταξιούχοι), αλλά και συνηθέστατα δεν κερδίζουν τίποτε από τα κεφάλαια αυτά, τα οποία πολλές φορές χάνονται, κακοδιαχειρίζονται, τα εκμεταλλεύονται  τρίτοι για όφελος άλλων και τελικά έχουν εξαφανισθεί τόσα ποσά που χρειάζεται οι εργαζόμενες γενιές να πληρώνουν τις συντάξεις των πατεράδων και των παππούδων.

Σταματώντας με το νέο προτεινόμενο  σύστημα,  οι εργαζόμενοι να παρέχουν τις συντάξεις των πατεράδων και των παππούδων, καταθέτουν τις εισφορές τους σε έντοκους δεσμευμένους λογαριασμούς ειδικών τραπεζών με την εγγύηση του κράτους.

Οι ενδιάμεσες  γενιές (τωρινοί παλαιοί εργαζόμενοι και συνταξιούχοι) παίρνουν συντάξεις, με χρήματα από την επιστροφή στα ασφαλιστικά ταμεία των αποθεματικών που έχουν διατεθεί από το κράτος κυρίως για άλλους σκοπούς και την χρηματοδότηση, αν χρειάζεται, των συντάξεων των γενιών αυτών από ειδική εισφορά, τον φυσικό πλούτο των Κρατών, κλπ.

Τα ποσά των αποταμιευμένων συνταξιοδοτικών εισφορών τοκίζονται με ελάχιστο επιτόκιο  το ύψος του τιμαρίθμου των καταναλωτικών αγαθών.

΄Ετσι, οι τράπεζες εισφέρουν με τον τόκο στις συντάξεις.

Τα ποσά αυτά μπορούν να επενδυθούν σε σταθερά και σοβαρά επενδυτικά κεφάλαια, με στόχο την αύξηση της ωφέλειας των μελλοντικών συνταξιούχων, εγγυημένα πάντα τα κεφάλαια και ο αντίστοιχος τόκος. Οι μηνιαίες καταβολές εισφορών μαζί με τον ανατοκιζόμενο τόκο σε 35 χρόνια τουλάχιστον διπλασιάζουν το καταβληθέν κεφάλαιο (εισφορά).

Οι εργαζόμενοι δεσμεύονται, μέρος των τόκων ή όλοι οι τόκοι να καταβάλλονται στα παιδιά τους για ανώτατες σπουδές ή πριμοδότηση περιόδου τυχόν ανεργίας τους.

Οι εργαζόμενοι μπορούν να σταματήσουν να εργάζονται, όποτε επιθυμούν και σταματούν τότε  να πληρώνουν εισφορές. Το συσσωρευμένο κεφάλαιό τους με τους τόκους  το λαμβάνουν σε μηνιαίες δόσεις υπολογισμένες έως το 90στό έτος της ηλικίας τους.

΄Ετσι κρίνουν οι ίδιοι πότε τους συμφέρει ή πότε αισθάνονται ότι θα σταματήσουν να εργάζονται.

Με βάση την πρόταση αυτή καταργούνται τα συνταξιοδοτικά ταμεία.

Οι λογαριασμοί που έχουν υπόλοιπο λόγω θανάτου πριν τα 90στα μεταφέρουν το υπόλοιπο, σε ένα κεντρικό συνταξιοδοτικό λογαριασμό από τον οποίο λαμβάνουν σύνταξη αυτοί που δεν μπόρεσαν να την αποκτήσουν, για οποιοδήποτε λόγο, υγείας, ανεργίας, ανέχειας, κλπ.

Τον κεντρικό συνταξιοδοτικό αυτό λογαριασμό πριμοδοτεί το κράτος για όσα ποσά χρειάζονται, για να μπορεί να επιτελεί το σκοπό του,  που είναι η κάλυψη της σύνταξης, όσων δεν έχουν αποκτήσει σύνταξη και με τους τόκους του λογαριασμού αυτού πριμοδοτούνται οι σπουδές Ανώτατης εκπαίδευσης και η ανεργία των παιδιών – κληρονόμων αυτών που παίρνουν σύνταξη από το λογαριασμό αυτό.

Λέμε λοιπόν,  όχι δαπάνες για ορδές διοικούντων  υπαλλήλων, όχι στις ιδέες και αποφάσεις και διαχειρίσεις τρίτων για εμάς τους πολίτες, ναι στην άμεση οικονομική και αποδοτική διαχείριση των αποταμιευμένων εισφορών του πολίτη.

Αφήστε μια απάντηση