ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ

Η κοινωνία για να χειραγωγήσει την οικονομική διαχείριση του κράτους από την Νομοθετική και Εκτελεστική Εξουσία, επιβάλλεται το Σύνταγμα να θέτει όρια και στόχους για το ύψος δανειοδότησης του χρέους του κράτους, τη διάθεση των δανείων και τον τρόπο αποπληρωμής αυτών.

Για τους παραπάνω λόγους η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ προτείνει, μέσα στα πλαίσια της επίσημης διαβούλευσης, την παρακάτω τροποποίηση του Συντάγματος.

 

ΠΡΟΤΑΣΗ

  1. Το χρέος του ευρύτερου ΔΗΜΟΣΙΟΥ να μην μπορεί να υπερβαίνει το 95% του ΑΕΠ της χώρας. Παρέκκλιση έως το 110% μπορεί να γίνει μόνο με σύμφωνη γνώμη των 2/3 της Νομοθετικής Βουλής.

 

  1. Υποχρεωτικά δημοσιεύονται οι δαπάνες αναλυτικά που καλύπτονται από τις εκταμιεύσεις των δανείων και οι προβλεπόμενες πηγές εσόδων από τις οποίες θα εξοφλούνται οι δόσεις των δανείων.

 

  1. Τα παλαιότερα υφιστάμενα δάνεια θα αναλυθούν σε Δημόσιο Πίνακα όσον αφορά το κεφάλαιο, τους τόκους, τα επιτόκια και οι δαπάνες που καλύφθηκαν με την εκταμίευσή τους.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Επειδή ο λαός πληρώνει τα δάνεια του Δημοσίου, ο λαός επιβάλλεται να γνωρίζει που πάνε τα λεφτά του.

Την παραπάνω πρόταση τροποποίησης του Συντάγματος, καλούμε τους πολίτες που συμφωνούν να στείλουν την πρότασή τους για τα ΔΑΝΕΙΑ του ΔΗΜΟΣΙΟΥ στην ηλεκτρονική Διεύθυνση της Κυβέρνησης  www.syntagma-dialogos.gov.gr            ή στην εφημερίδα μας :

e mail:k.kainotomia@gmail.com

ΔΙΑΛΟΓΟΣ : ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Συζητώντας μια παρέα για το άδικο πελατειακό οργανωμένο σύστημα συμφώνησα και εγώ ότι συνήθως διορίζονται ή εξυπηρετούνται στα καθημερινά τους προβλήματα πολίτες που υπερασπίζονταν και ήταν ενταγμένοι στο σύστημα αυτό. ΄Ετσι αδικούνταν άλλοι ικανότεροι πολίτες, ή έχαναν τα δικαιώματά τους, ή καταστρέφονταν οι ελπίδες και ο αγώνας τους, γιατί με επιλογές του συστήματος, προτιμούνταν οι υποστηρικτές του. Τότε με διακόπτει ένας.

ΕΡΩΤΗΣΗ : Aγαπητέ φίλε και εσύ δεν χρησιμοποίησες το σύστημα για να ωφεληθείς σε κάποιες περιπτώσεις;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Ναι φίλε μου, το χρησιμοποίησα γιατί δεν μπορούσα να κάνω διαφορετικά. Δεν υποτάχθηκα όμως να το υπηρετήσω. Και ξέρεις γιατί;  ΄Όταν κάποτε διεκδικούσα σε σοβαρή υπόθεσή μου το δίκιο μου, ένας τουλάχιστον ειλικρινής εκείνη τη στιγμή Βουλευτής, μου είπε.

΄Ακου φίλε μου. Ποτέ μην ζητάς το δίκιο σου γιατί κανείς δεν διακινδυνεύει να συγκρουσθεί με αυτούς που σε αδίκησαν. Σκέψου έναν άλλο τρόπο να διεκδικήσεις αυτό που θέλεις.

ΕΡΩΤΗΣΗ : Δηλαδή πάντα πρέπει να σκεπτόμαστε τι ελιγμούς θα κάνουμε για να επιβιώσουμε, χωρίς να αγωνιζόμαστε για το δίκιο μας τουλάχιστον;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Ναι, έτσι γιγαντώνεται μέσα στην κοινωνία το πελατειακό σύστημα και δεν καταργείται γιατί γίναμε όλοι μέρος του.

΄Ολοι υποχρεωθήκαμε να ζούμε έτσι, αλλά οι ωφέλιμοι του συστήματος είναι μειοψηφία. Τόση μειοψηφία όση χρειάζεται ένα εκλογικό σύστημα για να εκλέξει πάλι τους πάτρωνές του στην εξουσία.

Αλλά αυτό δεν μπορεί να συμβαίνει για πάντα.

Το τέλος του θα έρθει μόνο εάν οργανωθούμε κοινωνικά και  να διεκδικούμε τα δίκια μας συλλογικά και προσεκτικά, να μην κάνουν τα δίκια μας ή οι δράσεις μας ζημιά σε άλλους συμπολίτες μας.

Αφήστε μια απάντηση