Αρχείο Κατηγορίας Κοινωνία

  • ΗΘΙΚΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ
    ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Η ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΣΑ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΗ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ. Ενδεικτικά λοιπόν αναφέρουμε ότι: 1)            Οι ιδιοκτήτες χρημάτων επιβάλλεται να αποφασίζουν για την χρησιμοποίηση των χρημάτων τους. Έτσι οι ιδιοκτήτες χρημάτων ως καταθέτες σε ταμιευτήρια των τραπεζών, πρέπει να συναποφασίζουν αναλογικά με τους μετόχους κάθε τράπεζας για τις δραστηριότητες της τράπεζας. 2)            Αυτοί που καταθέτουν εισφορές από την εργασία τους και μόνο, για να έχουν μια σύνταξη, πρέπει να καταθέτουν τις εισφορές τους έντοκες σε δεσμευμένο λογαριασμό σε μία τράπεζα, εγγυημένο από το Κράτος,  και το κεφάλαιο που θα συσσωρεύεται μπορούν να το παίρνουν, όταν σταματήσουν οριστικά να εργάζονται, σε μηνιαίες αναλήψεις  υπολογισμένες με κριτήριο ότι θα ζήσουν για εκατό χρόνια ( όσο είναι το απώτερο προσδόκιμο της ζωής). Είναι στην επιλογή τους να σταματήσουν τον εργασιακό τους βίο όταν αυτοί επιθυμούν, υπολογίζοντας καθένας για τον εαυτό του πότε τον συμφέρει να σταματήσει οριστικά να εργάζεται και να αρχίσει να παίρνει σύνταξη. Το υπόλοιπο στους καταθετικούς τραπεζικούς λογαριασμούς συντάξεων, λόγω θανάτου, μεταφέρεται σε κοινό ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ για να συμπληρώσουν τις συντάξεις όσων έχουν ανάγκη κάλυψης και  στον οποίο κοινό κοινωνικό λογαριασμό καταθέτει και το Κράτος όσα και όταν χρειαστεί.  Τους  τόκους των εισφορών που έχουν κατατεθεί, δικαιούνται τα παιδιά των συνταξιούχων για τις σπουδές τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ή αν δεν έχουν παιδιά σε αυτούς που οι ίδιοι θα σπουδάζουν. 3)            Η αξία πώλησης ενός αγαθού πρέπει να βασίζεται στο κόστος παραγωγής του.  Ο πολίτης που αποκτά ένα αγαθό πρέπει να γνωρίζει το κόστος παραγωγής κάθε προϊόντος και αυτό πρέπει να αναγράφεται ευκρινώς και υποχρεωτικά πάνω στο προϊόν. Μόνο τότε ο αγοραστής ( ο καινούριος ιδιοκτήτης του προϊόντος) θα γνωρίζει και θα αξιολογεί το κάθε προϊόν, αλλά παράλληλα όμως  θα ξεσκεπάζονται οι θεμιτές ή αθέμιτες επιβαρύνσεις, τις οποίες επικαρπούται κάθε ενδιάμεσος. 4)            Οι ιδιοκτήτες γης έχουν δικαιώματα και κάτω από την ιδιοκτησία τους ( υπέδαφος)  και πάνω από αυτό (στην ατμόσφαιρα) στον βαθμό που μπορούν μόνοι τους ή μαζί με τους συνορεύοντες να αξιοποιήσουν το υπέδαφος ή τον εναέριο χώρο τους. Το Κράτος έχει υποχρέωση να τους ενημερώνει για τη σύνθεση του υπεδάφους και τυχόν χρήση του εναέριου χώρου ( μέχρι ενός λογικού ύψους) από τρίτα άτομα. Εάν η ιδιοκτησία πωληθεί σε αξία στην οποία δεν συμπεριληφθεί η αξία του υπεδάφους ( ως άγνωστη) ο ιδιοκτήτης- πωλητής έχει ανάλογα δικαιώματα στην εκμετάλλευση του υπεδάφους.   Όλες οι παραπάνω Συνταγματικές δεσμεύσεις στηρίζονται στην ηθική πειθαρχεία της οικονομίας για την δημιουργία μιας πραγματικής και παντοτινής λαϊκής ανάπτυξης
    Περισσότερα... // Σχολιάστε
  • ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ
    Η αξιολόγηση των παραπόνων των πολιτών, είτε από το κυτίο παραπόνων, είτε από την σχετική ιστοσελίδα, θα γίνεται από αρμόδια επιτροπή της κάθε Περιφέρειας, στην οποία θα συμμετέχουν εκπρόσωποι εκλεγμένοι της μειοψηφίας και της πλειοψηφίας της περιφερειακής Βουλής, εκπρόσωπος ανώτερος, λειτουργοί των κρατικών υπηρεσιών της Περιφέρειας, εκπρόσωποι ειδικά εκλεγμένοι των επαγγελματικών επιμελητηρίων και της ομοσπονδίας εργαζομένων και δύο ( 2 ) κληρωτοί πολίτες από όσους έχουν ζητήσει συμμετοχή στην επιτροπή αυτή. Η παραπάνω επιτροπή θα διαθέτει γραμματεία ανά αντιπεριφέρεια, η οποία συλλέγει τα παράπονα και τα μεταβιβάζει στη γραμματεία της επιτροπής της Περιφέρειας  εντός τριών ( 3) ημερών και παράλληλα ενημερώνει τον αρμόδιο διευθυντή της υπηρεσίας που αφορούν τα παράπονα, ο οποίος εντός πέντε ( 5) ημερών οφείλει να τοποθετηθεί και η όλη αλληλογραφία εντός του τρέχοντος μήνα εισέρχεται στην επιτροπή, η οποία μπορεί να αποφασίσει: 
    Περισσότερα... // Σχολιάστε
  • ΠΡΩΤΑ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ
    Ο άνθρωπος, ως  πολίτης, δεν πρέπει να είναι υποκείμενο  βοήθειας, αλλά Σεβασμού. Δεν πρέπει να δέχεται να ζει κάτω από την κάθε απόφαση συμπόνιας, αλληλεγγύης, ελεημοσύνης που επινοούν οι αρμόδιοι που προγραμματίζουν. Όλο το σύστημα πρέπει να υπακούει σε μερικές αρχές αξιοπρέπειας του ανθρώπου με επίκεντρο και πρωταγωνιστή το άτομο. Όπως: 1)            Για την υγεία του ανθρώπου προέχει η προληπτική  ιατρική, με πολύ σοβαρές και υποχρεωτικές εξετάσεις. Έτσι και οι ασθένειες, και οι θάνατοι και οι δαπάνες υγείας, θα περιοριστούν αισθητά εις βάρος αυτών που πλουτίζουν από τις αρρώστιες των πολιτών. 2)            Η υγεία δεν είναι υπόθεση των εργαζομένων και των εισφορών τους, αλλά του κάθε ανθρώπου. 3)            Κάθε πολίτης είναι διαχειριστής των δικών του εισφορών. Οι εισφορές του σε έντοκο εγγυημένο από το Κράτος,  λογαριασμό ανάλογης Τράπεζας, δημιουργούν μία καρτέλα όπου φαίνονται και οι προσωπικές  του δαπάνες υγείας. Τις δαπάνες που είναι πάνω από τις εισφορές καλύπτει το Κράτος. Τις εισφορές που είναι πάνω από τις δαπάνες εισπράττει το Κράτος σε ειδικό κοινωνικό λογαριασμό, ο οποίος αν χρειαστεί συμπληρώνεται από τον Κρατικό προϋπολογισμό, για να καλύψει τις ελλειμματικές καρτέλες των πολιτών. Έτσι ο Κεντρικός Διαχειριστικός λογαριασμός του Κράτους συνδέεται με την καρτέλα υγείας του κάθε πολίτη. 4)            Ο ασφαλισμένος διαλέγει και πληρώνει από τα έσοδα  της καρτέλας του, την κλινική, τον γιατρό ή το νοσοκομείο,  τα οποία πρέπει να έχουν αναρτημένο τιμολόγιο για όλες τις υπηρεσίες που παρέχουν. ΕΞΑΓΩΓΗ <<ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ>> -              Άραγε τα ξενοδοχεία παραθερισμού δεν θα πρέπει να είναι εστίες γνωριμίας των πελατών τους, με τις παραδόσεις και τον Πολιτισμό της χώρας που επισκέπτονται;  Θεωρώ ότι οι επισκέπτες θα το ήθελαν με πολύ ενδιαφέρον και μάλιστα όταν τους προσφέρεται με ευχάριστο και διασκεδαστικό τρόπο. ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ <<ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ>> -              Οι καλλιτέχνες, με αξιοκρατικά κριτήρια, δεν πρέπει να εξαρτώνται για την επιβίωση τους, από άλλα επαγγέλματα, όπως και ένας καλός αθλητής. Οι ίδιοι γνωρίζονται πολύ καλά, αναγνωρίζονται μεταξύ τους και αυτοί είναι πλέον κατάλληλοι να σύρουν το άρμα της τέχνης που φέρνει πολιτισμό. Με την συνεργασία της πολιτείας, στον τομέα που αφορά τον Πολιτισμό, θεσμικά πρέπει να υπάρχει ένα Επιμελητήριο << Το σπίτι του Πολιτισμού>> το οποίο με εκλογές θα διοικείται από τους ίδιους τους καλλιτέχνες, και το οποίο θα είναι ο βασικός Σύμβουλος της Πολιτείας, για τα θέματα τους. EΝΑ ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ Ενας καθηγητής ήθελε να κάνει ένα σεμινάριο.Βρήκε ένα ξενοδοχείο και ζήτησε την αίθουσα του και λίγα δωμάτια για τον μήνα Αύγουστο για το σεμινάριο.Ο ξενοδόχος συμφώνησε, αλλα ζήτησε μία προκαταβολή 1000 ευρώ με τον όρο ότι εάν ακυρωθεί το σεμινάριο και ειδοποιηθεί μέχρι τον Μάιο, θα επιστρέψει τα 1000 ευρώ. Ο ξενοδόχος πήρε άμεσα τα 1000 ευρώ προκαταβολή και αμέσως μετά τα έδωσε στον κρεοπώλη του γιατί τα χρωστούσε.Ο κρεοπώλης στη συνέχεια τα έδωσε σε ένα κτηνοτρόφο στον οποίο επίσης χρωστούσε.Ο κτηνοτρόφος όταν έμπαινε στην πόλη κοιμόταν στο ξενοδοχείο που αναφέραμε πριν. Χρωστούσε και ο κτηνοτρόφος και έδωσε τα 1000 ευρώ στον ξενοδόχο.Είχε έρθει όμως ο Μάιος, και ο καθηγητής ανακοίνωσε στον ξενοδόχο ότι ακυρώθηκε το σεμινάριο, οπότε ο ξενοδόχος του επέστρεψε τα 1000 ευρώ.Ετσι αυτά τα 1000 ευρώ αφού άλλαξαν μερικά χέρια, γύρισαν στην ίδια τσέπη. Αλλάτακτοποιήθηκαν τρεις  υποχρεώσεις, με την κίνηση των 1000 ευρώ (του κρεοπώλη, του κτηνοτρόφου, του ξενοδόχου).Σκεφτείτε, βγάλτε συμπεράσματα, κατανοείστε το σύστημα και στείλτε μας, τις ιδέεςσας. Η οικονομική επιστήμη δεν θα φέρει από μόνη της την πρόοδο. ΔΙΑΛΟΓΟΣ : ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ Συζητώντας μια παρέα για το άδικο πελατειακό οργανωμένο σύστημα συμφώνησα και εγώ ότι συνήθως διορίζονται ή εξυπηρετούνται στα καθημερινά τους προβλήματα πολίτες που υπερασπίζονταν και ήταν ενταγμένοι στο σύστημα αυτό. ΄Ετσι αδικούνταν άλλοι ικανότεροι πολίτες, ή έχαναν τα δικαιώματά τους, ή καταστρέφονταν οι ελπίδες και ο αγώνας τους, γιατί με επιλογές του συστήματος, προτιμούνταν οι υποστηρικτές του. Τότε με διακόπτει ένας. ΕΡΩΤΗΣΗ : Aγαπητέ φίλε και εσύ δεν χρησιμοποίησες το σύστημα για να ωφεληθείς σε κάποιες περιπτώσεις; ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Ναι φίλε μου, το χρησιμοποίησα γιατί δεν μπορούσα να κάνω διαφορετικά. Δεν υποτάχθηκα όμως να το υπηρετήσω. Και ξέρεις γιατί;  ΄Όταν κάποτε διεκδικούσα σε σοβαρή υπόθεσή μου το δίκιο μου, ένας τουλάχιστον ειλικρινής εκείνη τη στιγμή Βουλευτής, μου είπε. ΄Ακου φίλε μου. Ποτέ μην ζητάς το δίκιο σου γιατί κανείς δεν διακινδυνεύει να συγκρουσθεί με αυτούς που σε αδίκησαν. Σκέψου έναν άλλο τρόπο να διεκδικήσεις αυτό που θέλεις. ΕΡΩΤΗΣΗ : Δηλαδή πάντα πρέπει να σκεπτόμαστε τι ελιγμούς θα κάνουμε για να επιβιώσουμε, χωρίς να αγωνιζόμαστε για το δίκιο μας τουλάχιστον; ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Ναι, έτσι γιγαντώνεται μέσα στην κοινωνία το πελατειακό σύστημα και δεν καταργείται γιατί γίναμε όλοι μέρος του. ΄Ολοι υποχρεωθήκαμε να ζούμε έτσι, αλλά οι ωφέλιμοι του συστήματος είναι μειοψηφία. Τόση μειοψηφία όση χρειάζεται ένα εκλογικό σύστημα για να εκλέξει πάλι τους πάτρωνές του στην εξουσία. Αλλά αυτό δεν μπορεί να συμβαίνει για πάντα. Το τέλος του θα έρθει μόνο εάν οργανωθούμε κοινωνικά και  να διεκδικούμε τα δίκια μας συλλογικά και προσεκτικά, να μην κάνουν τα δίκια μας ή οι δράσεις μας ζημιά σε άλλους συμπολίτες μας.
    Περισσότερα... // Σχολιάστε
  • Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
    Η ζητιανα καθιερώνει τους αφέντες. Όλο το κοινωνικό σύστημα καθιερώθηκε παγκόσμια γιατί οι άνθρωποι ζητούν. Όλοι ζητούν. Καλύτερη υγεία, ,παιδεία,δικαιοσύνη,συμμετοχή, προστασία, ανάπτυξη, ισότητα και τόσα άλλα. Και οι αφεντάδες δίνουν, όχι όλα, για να συνεχίζουν να ζητούν οι άνθρωποι και να συνεχίζουν οι αφεντάδες. Κάποιοι απαιτούν και έχουμε βία και πολέμους. Κάποιοι προσπαθούν με κοινωνικές οργανώσεις να βελτιώσουν κάτι. Τους ανέχεται το σύστημα και έτσι το ισχυροποιούν. Το σύστημα δίνει, μα όταν δίνει  λίγο περισσότερα  τα  παίρνει πίσω. Έτσι όλα κυλούν ήσυχα με  πολίτες στεναχωρεμένους, δυστυχισμένους, αγανακτισμένους, βολεμένους, χαρούμενους για λίγο, όχι όμως ευτυχισμένους. Όλοι ζητούν να αλλάξει κάτι για το καλύτερο. Να είναι ευτυχισμένοι, ήρεμοι, αυτάρκεις. Κουβέντες με πολλές προτάσεις. Καλές προτάσεις. Μερικές εφαρμόζονται αλλά δεν  αλλάζουν  το σύστημα. Μα τότε τι μας έμεινε να κάνουμε. Να γίνουμε βάρβαροι, να σκοτωθούμε μεταξύ μας ; Αν θέλουμε να δούμε σε καθρέπτη τον εαυτό μας θα βρούμε τον δρόμο μας. Να μην ζητάμε. Να δίνουμε, γα να γίνουμε και εμείς Αφέντες, τουλάχιστον του εαυτού μας.
    Περισσότερα... // Σχολιάστε
  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΛΠΙΔΩΝ
    Την κοινωνία την κτίζουν με νόμους οι ισχυροί της εξουσίας και του κεφαλαίου. Οι βουλευτές που ψηφίζουν τους νόμους αυτούς ή θεωρούν ότι είναι χρήσιμοι (έστω και για κάποιους) ή δεν γνωρίζουν τι ψηφίζουν (μία μόνο λέξη  σε κάθε νόμο αλλάζει το νόημα) ή έχουν αποδεχτεί την κοινωνία όπως υπάρχει και καλοπροαίρετα προσπαθούν να βελτιώσουν συγκεκριμένες παρενέργειες ή ελλείψεις. Βασικές, πανανθρώπινες αρχές δεν εξυπηρετούνται από ένα συνοθήλευμα νόμων  που δεν σέβονται αυτές τις πανανθρώπινες αρχές.
    Περισσότερα... // Σχολιάστε
  • Ο Χακτιβισμός:
    Αν ο κυβερνοακτιβισμός σας φαίνετε πολύ ήπιος και δεν πιστεύεται ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει μέσα από ειρηνικές διαμαρτυρίες και νόμιμα μέσα, αλλά από την άλλη δεν έχετε σκοπό να βγείτε και στους δρόμους, τότε για εσάς υπάρχει μια άλλη μορφή ηλεκτρονικού ακτιβισμού, ο χακτιβισμός (Hacktivism). Όπως προκύπτει από την λέξη, χακτιβισμός είναι ο συνδυασμός του χάκινγκ και του ακτιβισμού, ή με άλλα λόγια, ακτιβισμός και υποστήριξη πολιτικών ιδεών και εκστρατειών μέσα από την επιθετική χρήση κώδικα. Γιατί όπως λένε οι χακτιβιστές, ο κώδικας είναι ο νόμος. Σαφώς αφορά λιγότερους ανθρώπους. Για να γίνει κάποιος χακτιβιστής πρέπει να γνωρίζει τουλάχιστον στοιχειώδη προγραμματισμό και χρήση ηλεκτρονικών κώδικων. Και να μην έχει ιδιαίτερες επιφυλάξεις για το τι είναι νόμιμο και τι παράνομο. Αλλά από την άλλη μεριά, ο χακτιβισμός επηρεάζει τους πολλούς, ιδιαίτερα αφού οι επιθέσεις χάκερ συνήθως προσελκύουν την προσοχή των μέσων μαζικής ενημέρωσης και έτσι το μήνυμα του χακτιβιστή θα περάσει άμεσα και εντυπωσιακά στο ευρύ κοινό.
    Περισσότερα... // Σχολιάστε
  • Κυβερνοακτιβισμός
    Ο ακτιβισμός όπως τον γνωρίζαμε ήταν μια δύσκολη, επίπονη και πολλές φορές επικίνδυνη υπόθεση.ακόμα και οι ειρηνικές πορείες ή οι διαδηλώσεις σε διάφορα μέρη του πλανήτη δεν είναι πάντα τόσο ασφαλείς ούτε έχουν πάντοτε αίσιο τέλος. Ακριβώς λόγω των δυσκολιών και των κινδύνων, ο ακτιβισμός ήταν δουλειά των λίγων γενναίων και τολμηρών. Αλλά όχι πια! Έχεις κομπιούτερ; Έ, λοιπόν μπορείς κι εσύ να είσαι ακτιβιστής. Ας πούμε ότι θέλετε να τραβήξετε την προσοχή σε ένα σημαντικό πρόβλημα της περιοχής σας. Δεν χρειάζεται πλέον να κάνετε κάτι εντυπωσιακό ή ριψοκίνδυνο για να ευαισθητοποιήσετε τον κόσμο. Απλώς στείλτε ένα e-mail, ανεβάστε ένα blog ή ξεκινήστε μια ηλεκτρονική εκστρατεία σε μια δικτυακή σελίδα ακτιβισμού. Τόσο απλά. Τόσο εύκολα.
    Περισσότερα... // Σχολιάστε
  • Ο ακτιβισμός ταιριάζει και στις επιχειρήσεις
    Στον απόηχο του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ στην Αθήνα γίνεται περισσότερο επίκαιρη η επισήμανση ότι τα κοινωνικά θέματα αποκτούν όλο και περισσότερο στρατηγική σημασία για τις εταιρείες και ότι η ένταξη της ανάλογης ευαισθητοποίησης στην εταιρική στρατηγική τους αποκτά υψηλή προτεραιότητα. Μπορεί, βέβαια, να θεωρηθεί ακραίο -και όντως είναι- το ότι ένα πρόβλημα κοινωνικό -και όχι μόνο-, θα πρέπει μια εταιρεία να το εντάξει στις πολιτικές ευαισθητοποίησής της. Ο λόγος είναι ότι, στην αντίθετη περίπτωση, αν δηλαδή «οι εταιρείες, όπως και τα στελέχη, καθυστερήσουν να το αντιληφθούν είτε αμφισβητήσουν τη σημασία και τις συνέπειες των κοινωνικοπολιτικών θεμάτων της εποχής μας στις επιχειρήσεις τους, τότε θα το μετανιώσουν». Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει η πρώτη για το 2006 τριμηνιαία έρευνα της παγκόσμιας εταιρείας Συμβούλων McKinsey, Οπως προκύπτει, η πλειονότητα των στελεχών αναγνωρίζει ότι ο ρόλος των εταιρειών, ασφαλώς, δεν σταματά στη μεγιστοποίηση των αποδόσεων προς τους επενδύτες - «έστω κι αν αυτό από μόνο του είναι πολύ σημαντικό». Το πλέον εκπληκτικό εύρημα είναι ότι θεωρούν τις ανησυχίες για το περιβάλλον, το offshoring, την προστασία των προσωπικών δεδομένων, την ασφάλεια των φαρμακευτικών προϊόντων και άλλα ευαίσθητα θέματα πιθανές απειλές και, με κάθε ειλικρίνεια, παραδέχονται ότι οι εταιρείες τους τα θέματα αυτά δεν τα χειρίζονται ικανοποιητικά.
    Περισσότερα... // Σχολιάστε
  • ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
     Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι εγγενή δικαιώματα για όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από την εθνικότητα, τον τόπο διαμονής, το φύλο, την εθνική ή εθνοτική καταγωγή, το χρώμα, τη θρησκεία, τη γλώσσα ή οποιαδήποτε άλλη κατάσταση. Έχουμε όλοι/όλες δικαίωμα στην ίση απόλαυση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας δίχως καμιά διάκριση. Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι όλα αλληλένδετα, αλληλοεξαρτώμενα και αδιαίρετα. Τα καθολικά/θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα συχνά εκφράζονται και διασφαλίζονται από τους νόμους, υπό τη μορφή διατάξεων, διεθνούς εθιμικού δικαίου, γενικών αρχών και άλλων πηγών διεθνούς δικαίου. Το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων καθορίζει την υποχρέωση των κυβερνήσεων να ενεργούν με συγκεκριμένους τρόπους ή να απέχουν από ορισμένες πράξεις, προκειμένου να προωθούν και να προστατεύουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες των ατόμων ή ομάδων.
    Περισσότερα... // Σχολιάστε
  • ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΟΣ ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ
    Οι κυβερνητικοί μοιάζουν να χαίρουν. Του προνομίου της ακατανοησίας τους. Η μεταμφίεση έχει ακόμη αποτελέσματα. Έπειτα από όλα όσα έχουν συμβεί, αρκετοί διατηρούν αμφιβολίες για το βάθος του καθεστωτισμού των κυβερνητικών. Τώρα μάλιστα που «βγήκαμε στις αγορές» μοιάζει οι κυβερνητικοί να έχουν κάνει οριστική στροφή στην κανονικότητα, να εργάζονται για την ομαλότητα, απαρνούμενοι για πάντα τον παλαιό εαυτό τους. Αν ακούσει τον λόγο τους και παρατηρήσει τις πράξεις τους, δύσκολα μπορεί κανείς να πεισθεί ότι μια νέα αντίληψη κέρδισε τις συνειδήσεις τους. Αντίθετα, θα έβγαζε το συμπέρασμα, από το μικρό μέχρι το μεγάλο, ότι η κυβέρνηση νοεί τον εαυτό της ως καθεστώς. Πρόκειται για την αντίληψη αιώνιας κυριαρχίας. Αυτός είναι ο οδηγός του κυβερνητικού μέτρου και του κυβερνητικού έργου. Ετσι προκύπτει ένας καθημερινός καθεστωτικός ακτιβισμός. Ο ακτιβισμός στην τρέχουσα πολιτική χρήση του όρου είναι η έμφαση της δράσης στο συγκεκριμένο στόχο της διατήρησης του καθεστώτος. Από τη σκόπιμη διαστροφή της πραγματικότητας μέχρι τη θορυβώδη πράξη, ένα είναι το ερώτημα που αποσαφηνίζει τον πυρήνα της πολιτικής κυβερνητικής φιλοσοφίας.
    Περισσότερα... // Σχολιάστε