ΚΑΝΟΝΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

Η καθιέρωση πάγιων κανόνων λειτουργίας του πρωτογενούς παραγωγικού τομέα,  ρυθμίζει σε μεγάλο βαθμό την λειτουργία του συνόλου,  μιας πραγματικά ελεύθερης αγοράς. Ξεκινούμε το μεγάλο αυτό θέμα, περιμένοντας προτάσεις των αναγνωστών μας, και παραθέτουμε τους παρακάτω κανόνες. Κρατικός φορέας ασφαλίζει, υποχρεωτικά, τις δαπάνες που προκαθορίζονται για την επόμενη

Περισσότερα...

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ

Επειδή ο θεσμός του κόμματος προσπαθεί να αντικαταστήσει μέσω εκλεγμένων οργάνων, την άμεση παρουσία των πολιτών στα κέντρα λήψης αποφάσεων και ελέγχου, η δημοκρατική τους συγκρότηση και λειτουργία αποτελεί τον θεμέλιο λίθο του δημοκρατικού πολιτεύματος. Η πραγματικότητα απογοητεύει. ΄Ετσι θεσμικά πρέπει να κατοχυρωθούν κανόνες, μερικούς τους οποίους

Περισσότερα...

ΥΓΕΙΑ – ΠΡΩΤΑ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Το πρόβλημα  της κοινωνικής ασφάλισης δεν είναι το ίδιο έντονο σε όλους του πολίτες.

Μία μερίδα έχει την οικονομική άνεση και αντιμετωπίζει την ασφάλεια της και μάλιστα σε υψηλό ή ικανοποιητικό επίπεδο, άλλη μερίδα έχει πρόβλημα και μία άλλη μερίδα έχει μεγάλο πρόβλημα.

Ο άνθρωπος, ως  πολίτης, δεν πρέπει να είναι υποκείμενο  βοήθειας, αλλά Σεβασμού.

Δεν πρέπει να δέχεται να ζει κάτω από την κάθε απόφαση συμπόνιας, αλληλεγγύης, ελεημοσύνης που επινοούν οι αρμόδιοι που προγραμματίζουν.

Περισσότερα...

ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΩΝ

Η διάκριση των εξουσιών αποτελεί, μία από τις πλέον θεμελιώδεις οργανωτικές αρχές του φιλελεύθερου συνταγματικού κράτους δικαίου. Είναι η απόλυτη άρνηση της δεσποτικής εξουσίας, της απολυταρχικής και συγκεντρωτικής εξουσίας της απόλυτης μοναρχίας και ολιγαρχίας. Στην  ανάγκη της διάκρισης των εξουσιών, την οποία διαπίστωσε από τα αρχαία χρόνια

Περισσότερα...

ΠΩΣ ΟΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΕΣ – ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΗΜΕΡΙΑ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Υπάρχουν λίγες επιστημονικές μελέτες που εξετάζουν την ελληνική αγορά εργασίας στη διάρκεια της κρίσης και ιδιαίτερα τους ποιοτικούς, κληρονομικούς  παράγοντες που επηρεάζουν την απασχόληση και την ευημερία των νέων. Για τον σκοπό αυτό και σύμφωνα με τις προδιαγραφές του ευρωπαϊκού ερευνητικού έργου Cultural Pathways for Economic Self-Sufficiency and Entrepreneurship (CUPESSE) διεξήχθησαν διεξοδικές συνεντεύξεις με 10 οικογένειες και εκπροσώπους τριών γενεών –τους νέους, τους γονείς και τους παππούδες/γιαγιάδες– προκειμένου να παρακολουθήσουμε και να καταγράψουμε την εκπαιδευτική και επαγγελματική εμπειρία των νέων στην Ελλάδα, καθώς και τις σχέσεις τους με τους γονείς και τους παππούδες/γιαγιάδες. Το αποτέλεσμα είναι αυτή η μελέτη (PDF).

Περισσότερα...

ΤΟ ΤΡΙΓΩΝΟ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΚΟΜΜΑΤΑ, ΜΜΕ, ΜΕΓΑΛΟΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Λέανδρος Ρακιντζής, Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης, δηλώνει από τη μεριά του.
Τα κόμματα δεν μπορούν να πληρώσουν το χρέος τους κι έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος ο οποίος οδηγεί στην εξάρτησή τους από τις τράπεζες, όπως προσθέτει. Δημιουργεί μια αλληλεξάρτηση των πολιτικών και των τραπεζών. Τα οικονομικά των ελληνικών πολιτικών κομμάτων έβαλε στο στόχαστρο νέο δημοσίευμα του πρακτορείου Reuters. Μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ χρωστούν 223 εκατομμύρια ευρώ στις τράπεζες. Απλόχερες οι χρηματοδοτήσεις Η Ελλάδα είναι από τις πιο γενναιόδωρες χώρες της ΕΕ απέναντι στα πολιτικά κόμματα. Παρείχε ένα μέσο όρο 6,5 ευρώ ανά εγγεγραμμένο ψηφοφόρο ανά έτος μεταξύ του 2007 και του 2011  η τέταρτη μεγαλύτερη χρηματοδότηση στην ΕΕ μετά το Λουξεμβούργο, την Κύπρο και τη Φινλανδία, όπως σημειώνει το πρακτορείο. Με λίγα λόγια, η Ελλάδα παραδίδει τρεις φορές το ποσό που δαπανήθηκε από τη Γερμανία για τα πολιτικά κόμματα. Ανά έγκυρη ψήφο, η Αθήνα ξοδεύει κατά μέσο όρο 9,4 ευρώ έναντι 3,1 ευρώ
στην περίπτωση της Γερμανίας. Το 2011 η Νέα Δημοκρατία έλαβε 16,9 εκατομμύρια ευρώ και το ΠΑΣΟΚ 21,7 εκατ. ευρώ. Το 2010, όταν η κρίση χρέους στην Ελλάδα εξερράγη και η Αθήνα αναγκάστηκε να ζητήσει σχέδιο διάσωσης, η χώρα δαπάνησε συνολικά 65 εκατομμύρια ευρώ για τη χρηματοδότηση των κομμάτων σε μια χώρα 11 εκατομμυρίων ανθρώπων.

Περισσότερα...

Έλλειμμα νομιμοποίησης

Οι πολίτες είναι στενοχωρημένοι με τη λειτουργία του πολιτεύματος. Το πολίτευμα δεν παράγει ευτυχία στους πολίτες και διέπεται από επιλεκτικές και αρρωστημένες για πολλούς δημοκρατικές δομές.
Το δημοκρατικό αυτό πολίτευμα δεν κινδυνεύει από απειλές που το θέτουν σε κίνδυνο από το εξωτερικό (τις οικονομικές κρίσεις, την οικοδόμηση τειχών, την επίθεση της φοντομενταλιστικής τρομοκρατίας).
Κινδυνεύει από το εσωτερικό σαράκι που το διαβρώνει και το καθιστά ευάλωτο μπροστά στις παραπάνω απειλές. Εχει ανοίξει ένα ρήγμα ανάμεσα σε αξίες και κανόνες. Οι κανόνες καθορίζουν τη ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ, η οποία ρυθμίζει τις συμπεριφορές των ανθρώπων μέσα από την επικύρωση των νόμων. Η νομιμότητα όμως δεν καλύπτει την ανάγκη για οικουμενικές αξίες, προς τις οποίες οφείλουν
να συμμορφώνονται και οι ίδιοι οι νόμοι. Σε αυτή ακριβώς την ανάγκη ανταπροκρίνεται η ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ. Η νομιμοποίηση είναι μια αναγκαιότητα της συναίνεσης των κυβερνωμένων, ως προϋπόθεση της άσκησης της εξουσίας, διαφορετικά το δίκαιο κινδυνεύει να χάσει κάθε σχέση με τη δικαιοσύνη.

Περισσότερα...

Μεταρρυθμίσεις στη Δικαιοσύνη: Σκέψεις και προτάσεις

Καθυστερήσεις στην εκδίκαση και την τελεσιδικία αποφάσεων που αγγίζουν τα όρια της αρνησιδικίας…
Άσκηση δια δικαστικών αποφάσεων πολιτικής (συχνά με δημοσιονομικές επιπτώσεις, άρα και με συνέπειες εις βάρος των αδύναμων ή μη επαρκώς οργανωμένων ή μη επαρκώς εκπροσωπούμενων κοινωνικών κατηγοριών)… Ανασφάλεια στον τρόπο εφαρμογής του δικαίου… Εξαρτήσεις
ή «χρέη» της δικαστικής προς την εκτελεστική εξουσία… Άθλια λειτουργία του σωφρονιστικού συστήματος: στην ουσία λειτουργεί ως μεταπτυχιακό ή ως πρακτική άσκηση επί του εγκλήματος… Σύστημα και τρόπος εφαρμογής ποινών που δεν ευνοούν ούτε τη γενική ούτε την ειδική πρό-
ληψη… Κοκ… Αυτές, μαζί με πολλές άλλες, είναι οι βασικές παθολογίες και παθογένειες του δικαστικού, δικαιοδοτικού και σωφρονιστικού της χώρας μας. Κατά συνέπεια με πρόθεση συμβολής σε ένα τέτοιο διάλογο καταθέτω κάποιες σχετικές προτάσεις.

Περισσότερα...

Θέσεις

Ο βαθμός δημοκρατικότητας ενός Πολιτεύματος είναι ταυτισμένος με το μέτρο διάκρισης των λειτουργιών της εξουσίας, της Νομοθετικής, της Εκτελεστικής και τη Δικαιοσύνης. Η διάκριση επιτυγχάνεται με την ανάθεση σε τρία διαφορετικά Σώματα, αναδεικνυόμενα απ ευθείας από το Λαό, ώστε να αποκλείεται η συγκέντρωσή τους σε ένα μόνο πρόσωπο. «Εστι δη τρία μόρια των πολιτειών πασών…εν μεν τι το βουλευόμενον περί των κοινών, δεύτερον δε περί τας αρχάς …..τρίτον δε τι το
δικάζον» Ο Δημοσθένης αποδέχεται την αρχή της πλειοψηφίας, μόνο εφόσον τηρείται η διάκριση αυτών των διαδικασιών. Η διακήρυξη των δικαιωμάτων τού ανθρώπου και τού πολίτη το 1789, αναγράφει στο άρθρο 16 ότι: πάσα κοινωνία εις την οποία δεν περιορίζεται η διάκριση των εξουσιών δεν έχει Σύνταγμα.
Ο Μοντεσκιέ τονίζει ότι για να υπάρχει πολιτική ελευθερία πρέπει η εξουσία να συγκρατεί την
εξουσία μέσα στο κράτος. Στο σημερινό Ελληνικό Πολίτευμα ο Πρωθυπουργός καταλαμβάνει το αξίωμά του ως πρόεδρος της κομματικής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Στην ουσία, όμως, ως μονάρχης ενός από τα αυστηρώς αρχηγικά ελληνικά κόμματα, και κυβερνά με την ίδια δικτατορική νοοτροπία
όπως και το κόμμα του.

Περισσότερα...

Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ

Ο συνδικαλισμός κατάντησε να σημαίνει: συμφέροντα, καιροσκοπισμός, συναλλαγές κάτω από το τραπέζι, ξεπούλημα συμφερόντων, απεργιών και αγώνων, εξαρτήσεις από εργοδότες και διάφορα κέντρα εξουσίας (π.χ. κρατικά όργανα, κόμματα…), προετοιμασία για αναρρίχηση στα κέντρα εξουσίας (μελλοντικός βουλευτής, υπουργός, διευθυντικό στέλεχος), συνέργεια, μέσα από «συμμετοχικούς» θεσμούς, στην καταπίεση των εργαζομένων (π.χ. οι συνδικαλιστές να αποφασίζουν μαζί με τη διεύθυνση για απολύσεις, μεταθέσεις, ρεπό, άδειες) κ.ο.κ.

Περισσότερα...