ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΕΙΝΑΙ ΣΚΛΑΒΟΠΑΖΑΡΟ Η ΚΑΛΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ;

Ωραία παπούτσια για τρέξιμο! Δεν σας κάνουν όμως να νιώθετε, έστω λίγες, ενοχές;

 Αρκετές πολυεθνικές έχουν κατηγορηθεί ότι εκθέτουν εργάτες σε αναπτυσσόμενες χώρες σε κακές συνθήκες εργασίας. Για παράδειγμα, η Nike είναι συχνός στόχος τέτοιων κατηγοριών. Για να δούμε ένα μόνο ιδιαίτερα καλό παράδειγμα, ο Jonah Peretti, ένας δραστήριος σπουδαστής του ΜΙΤ, επωφελήθηκε από μια προσφορά της Nike για να δημιουργήσει ειδικά παπούτσια για τον ίδιο. Με τα δικά του λόγια:

    Όταν είδα την πανηγυρική διακήρυξη της Nike περί ελευθερίας στη δημιουργία και τον ισχυρισμό της ότι «αν θέλετε να γίνει σωστά, κάντε το μόνοι σας», δεν μπορούσα παρά να σκεφτώ τους ανθρώπους που συνωστίζονται στα εργοστάσια της Ασίας και της Νότιας Αμερικής, δηλαδή εκείνους που κατασκευάζουν στην πραγματικότητα τα παπούτσια της Nike. Για να προκαλέσω τη Nike, παρήγγειλα ένα ζευγάρι παπούτσια ειδικά για εμένα με την επιγραφή «κάτεργο» (sweatshop).

Περισσότερα...

ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ

Κάθε δημόσιος υπάλληλος, υπηρετεί σε μια θέση μιας δημόσιας (κρατικής υπηρεσίας) για να παρέχει τις υπηρεσίες του σε θέματα αρμοδιότητάς του, που απασχολούν τον κάθε πολίτη.

Για να μπορεί ο κάθε υπάλληλος να είναι σωστός  απέναντι στο θέμα του πολίτη, πρώτα απ’ όλα πρέπει να γνωρίζει πολύ καλά τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που έχει ο πολίτης όσον αφορά το συγκεκριμένο θέμα που τον αφορά.

Επ ευκαιρία θα ρωτήσω αν υπάρχει τρόπος να είναι βέβαιοι οι πάντες, ότι ο κάθε συγκεκριμένος υπάλληλος γνωρίζει αυτά που αφορούν τον πολίτη και μήπως θα πρέπει ο κάθε υπάλληλος για να πάρει έναν ανώτερο βαθμό ή θέση, θα πρέπει να εξετάζονται γραπτά και αμερόληπτα οι γνώσεις του.

Πέραν όμως αυτού είναι συνηθισμένο, πολλά ερωτήματα (που συχνά αφορούν το μέλλον των δραστηριοτήτων του πολίτη) να μένουν αναπάντητα ή απαντώνται τελεσιγραφικά, μονολεκτικά και προφορικά ή αν απαντώνται εγγράφως, δεν αναφέρονται στην νομική ή διοικητική διάταξη, βάσει της οποίας η απάντηση είναι θετική ή αρνητική.

Περισσότερα...

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ

Η γνώση μόνο μπορεί να φέρει την σωστή κριτική και από αυτήν αποκαθίστανται οι σωστές σχέσεις εμπιστοσύνης. Το κράτος έχει λοιπόν ιερό καθήκον να δίνει με απλό τρόπο στοιχεία στον κάθε πολίτη για να μπορεί αυτός να κρίνει σωστά. Μέχρι σήμερα το κράτος μας δημοσιεύει περιληπτικά οικονομικά ή κοινωνικά στοιχεία ή αναλυτικότερα σε πίνακες λαβύρινθους στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ, τα οποία ο απλός πολίτης δεν μπορεί να προσεγγίσει και πολλές φορές δεν μπορεί να καταλάβει. Ας απλουστεύσουμε λοιπόν την πληροφόρηση του πολίτη. Πρώτα απ’ όλα είναι γνωστό ότι το κράτος έχει σε όλη την επικράτεια εκατοντάδες (ή χιλιάδες) καταστήματα όλων των δραστηριοτήτων όπως׃  εφορίας, πολεοδομίας, υγιεινής, πρόνοιας, αστυνόμευσης, εκπαίδευση υγείας, υποδομών κλπ. Κάθε κατάστημα λειτουργεί στην περιφέρειά του για να παράγει έργο είτε κοινωνικό είτε οικονομίας. Το κάθε κατάστημα του κράτους έχει βιβλίο (στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ πλέον) πρωτοκόλλου και καταγράφει (τουλάχιστον έχει την υποχρέωση) την εξέλιξη  της υπόθεσης του κάθε πολίτη. Επίσης το κάθε κατάστημα έχει έξοδα λειτουργίας του για μισθους, ενοίκια, αγορές υλικών, συντήρηση, κατανάλωση ενέργειας κλπ. Πρέπει λοιπόν κάθε κρατικό κατάστημα να γνωρίζει τι έξοδα κάνει κάθε έτος και τι όφελος έχει η κοινωνία και το ίδιο το κράτος από το κάθε κατάστημα. Είναι ηθικό, τίμιο και πρέπει να γίνει υποχρεωτικό κάθε κατάστημα να δημοσιεύει για κάθε χρόνο τα πεπραγμένα του, όπως κάνει κάθε σοβαρή επιχείρηση. Δηλαδή να δημοσιεύει όλα τα έξοδά του, τα έσοδα που εισέπραξε για λογαριασμό του κράτους, τον αριθμό των πολιτών που εξυπηρέτησε ή όχι, για διάφορες δραστηριότητες. Οι πολίτες και διαβάζουν και καταλαβαίνουν και έχουν έμπειρη κρίση.

Περισσότερα...

ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ…. ΝΑ ΤΟΚΙΖΟΝΤΑΙ

Οι εργαζόμενοι (και ασφαλισμένοι) του κόσμου καταθέτουν κάθε μήνα για 30-40 χρόνια τις ασφαλιστικές τους εισφορές σε ανάλογα ταμεία. Τα ταμεία αυτά ή άλλοι φορείς, διαφορετικά σε κάθε κράτος, διαχειρίζονται τα χρήματα των εισφορών είτε πληρώνοντας συντάξεις παλαιών συνταξιούχων ή να εκμεταλλεύονται με κέρδη ή ζημίες ,όταν αυτά περισσεύουν. Τα χρήματα αυτά αναμφισβήτητα ανήκουν στους συνταξιούχους με την ελπίδα ότι  στον συνταξιοδοτικό τους βίο θα έχουν εξασφαλίσει μία βιώσιμη σύνταξη. Δεν κρίνουμε στο παρόν αν το σύστημα εισφορών και συντάξεων είναι επαρκές και δίκαιο. Είναι όμως χρυσός κανόνας της ελεύθερης αγοράς, όποιος διαθέτει χρήματα για αξιοποίησή τους, από  άλλους, να λαμβάνει ένα τόκο. Ένα ελάχιστο τόκο έστω 1%. Οι εισφορές των εργαζομένων επιβάλλεται να λαμβάνουν τον τόκο αυτόν, ο οποίος θα υπολογίζεται για όσα χρόνια  παραμένουν οι εισφορές σε χέρια τρίτων. Δηλαδή για  παράδειγμα για 35 έως την ημέρα της σύνταξης και για τα υπόλοιπα χρόνια μέχρι αποβίωσης του δικαιούχου, οπότε το συσσωρευμένο κεφάλαιο μειώνεται μηνιαίως κατά το ποσόν της μηνιαίας σύνταξης. Και βέβαια σταδιακά για τις επόμενες γενιές οι εισφορές επιβάλλεται να κατατίθεναι σε τραπεζικό δεσμευμένο και εγγυημένο από το Κράτος λογαριασμό, ώστε τον τόκο να τον πληρώνουν οι Τραπεζίτες με αποτέλεσμα αντί των Κρατών να επιβαρύνονται οι Τραπεζίτες οι οποίοι έτσι και αλλιώς ζητούν δάνειο από το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Περισσότερα...

1821 Η ΑΡΧΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ

Οι Ρωμηοί πνευματικά και οικονομικά είχαν γίνει ένα ιδιαιτέρως ζωντανό στοιχείο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και όχι μόνον. Ηταν έμποροι και ναυτικοί, είχαν δημιουργήσει ανθηρές παροικίες στη Νότιο Ρωσία, στη Βιέννη, σε πολλές γερμανικές πόλεις, στο Λονδίνο, στη Μασσαλία.
Πολλοί είχαν αποκτήσει σημαντική οικονομική επιφάνεια.
 Μια καλύτερη τύχη άξιζε στο Γένος των Γραικών, μια πατρίδα, ένας τόπος δικός τους …

Ναι, αλλά πώς;
Ενας ήταν ο φαναριώτικος τρόπος ελισσόμενοι  μέχρι που οι Οθωμανοί θα κατέρρεαν από μόνοι τους .
Ο άλλος τρόπος ήταν αυτός που επεχείρησε ο Καποδίστριας׃ διά της διπλωματικής οδού και με τη βοήθεια της  Ρωσίας.
Υπήρχε κι ένας τρίτος τρόπος׃ ο ανοιχτός πόλεμος, η ένοπλη Επανάσταση.

Περισσότερα...

ΗΘΙΚΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ

ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Η ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΣΑ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΗ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ. Ενδεικτικά λοιπόν αναφέρουμε ότι: 1)            Οι ιδιοκτήτες χρημάτων επιβάλλεται να αποφασίζουν για την χρησιμοποίηση των χρημάτων τους. Έτσι οι ιδιοκτήτες χρημάτων ως καταθέτες σε ταμιευτήρια των τραπεζών, πρέπει να συναποφασίζουν αναλογικά με τους μετόχους κάθε

Περισσότερα...

ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

Η αξιολόγηση των παραπόνων των πολιτών, είτε από το κυτίο παραπόνων, είτε από την σχετική ιστοσελίδα, θα γίνεται από αρμόδια επιτροπή της κάθε Περιφέρειας, στην οποία θα συμμετέχουν εκπρόσωποι εκλεγμένοι της μειοψηφίας και της πλειοψηφίας της περιφερειακής Βουλής, εκπρόσωπος ανώτερος, λειτουργοί των κρατικών υπηρεσιών της Περιφέρειας, εκπρόσωποι ειδικά εκλεγμένοι των επαγγελματικών επιμελητηρίων και της ομοσπονδίας εργαζομένων και δύο ( 2 ) κληρωτοί πολίτες από όσους έχουν ζητήσει συμμετοχή στην επιτροπή αυτή. Η παραπάνω επιτροπή θα διαθέτει γραμματεία ανά αντιπεριφέρεια, η οποία συλλέγει τα παράπονα και τα μεταβιβάζει στη γραμματεία της επιτροπής της Περιφέρειας  εντός τριών ( 3) ημερών και παράλληλα ενημερώνει τον αρμόδιο διευθυντή της υπηρεσίας που αφορούν τα παράπονα, ο οποίος εντός πέντε ( 5) ημερών οφείλει να τοποθετηθεί και η όλη αλληλογραφία εντός του τρέχοντος μήνα εισέρχεται στην επιτροπή, η οποία μπορεί να αποφασίσει: 

Περισσότερα...

ΠΡΩΤΑ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Ο άνθρωπος, ως  πολίτης, δεν πρέπει να είναι υποκείμενο  βοήθειας, αλλά Σεβασμού. Δεν πρέπει να δέχεται να ζει κάτω από την κάθε απόφαση συμπόνιας, αλληλεγγύης, ελεημοσύνης που επινοούν οι αρμόδιοι που προγραμματίζουν. Όλο το σύστημα πρέπει να υπακούει σε μερικές αρχές αξιοπρέπειας του ανθρώπου με επίκεντρο και

Περισσότερα...

Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Η ζητιανα καθιερώνει τους αφέντες. Όλο το κοινωνικό σύστημα καθιερώθηκε παγκόσμια γιατί οι άνθρωποι ζητούν. Όλοι ζητούν.

Καλύτερη υγεία, ,παιδεία,δικαιοσύνη,συμμετοχή, προστασία, ανάπτυξη, ισότητα και τόσα άλλα. Και οι αφεντάδες δίνουν, όχι όλα, για να συνεχίζουν να ζητούν οι άνθρωποι και να συνεχίζουν οι αφεντάδες. Κάποιοι απαιτούν και έχουμε βία και πολέμους. Κάποιοι προσπαθούν με κοινωνικές οργανώσεις να βελτιώσουν κάτι. Τους ανέχεται το σύστημα και έτσι το ισχυροποιούν.

Το σύστημα δίνει, μα όταν δίνει  λίγο περισσότερα  τα  παίρνει πίσω. Έτσι όλα κυλούν ήσυχα με  πολίτες στεναχωρεμένους, δυστυχισμένους, αγανακτισμένους, βολεμένους, χαρούμενους για λίγο, όχι όμως ευτυχισμένους. Όλοι ζητούν να αλλάξει κάτι για το καλύτερο. Να είναι ευτυχισμένοι, ήρεμοι, αυτάρκεις. Κουβέντες με πολλές προτάσεις. Καλές προτάσεις. Μερικές εφαρμόζονται αλλά δεν  αλλάζουν  το σύστημα. Μα τότε τι μας έμεινε να κάνουμε. Να γίνουμε βάρβαροι, να σκοτωθούμε μεταξύ μας ; Αν θέλουμε να δούμε σε καθρέπτη τον εαυτό μας θα βρούμε τον δρόμο μας. Να μην ζητάμε. Να δίνουμε, γα να γίνουμε και εμείς Αφέντες, τουλάχιστον του εαυτού μας.

Περισσότερα...

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΛΠΙΔΩΝ

Την κοινωνία την κτίζουν με νόμους οι ισχυροί της εξουσίας και του κεφαλαίου.
Οι βουλευτές που ψηφίζουν τους νόμους αυτούς ή θεωρούν ότι είναι χρήσιμοι (έστω και για κάποιους) ή δεν γνωρίζουν τι ψηφίζουν (μία μόνο λέξη  σε κάθε νόμο αλλάζει το νόημα) ή έχουν αποδεχτεί την κοινωνία όπως υπάρχει και καλοπροαίρετα προσπαθούν να βελτιώσουν συγκεκριμένες παρενέργειες ή ελλείψεις.
Βασικές, πανανθρώπινες αρχές δεν εξυπηρετούνται από ένα συνοθήλευμα νόμων  που δεν σέβονται αυτές τις πανανθρώπινες αρχές.

Περισσότερα...